x

75% of people globally want unbiased news (Pew Research) but are concerned they're not getting that.

Get balanced coverage with Symby. See how stories are covered across diverse outlets and spot when one side covers a story the other skips.

PODCAST

saadia / سعدیا

|خوانش غزلیات سعدیهر اپیزود شامل یک غزل تدوین شده با موسیقی از یک آهنگساز ایرانی است|در پایان هر ۱۰ غزل یک فایل شامل ۱۰ غزل پیشین بدون موسیقی منتشر میشود

arts books

All Episodes

00:02:28

متناسبند و موزون حرکات دلفریبت-غزل 29

saadia / سعدیا ·

2025/04/18

موسیقی: مهرداد مهدی، آسو کهزادیمتناسب‌اند: در چاپ یغمایی «مُتناسب است» آمده| مُتوجّه: روکُننده| بی‌حسیب: بی‌حساب، نارَوا، ناحَق| عَتیب: خشمِ آغشته به ناز، سرزنش| خَصْم: دشمن| نِشیب: سرازیری| قیاس: حدس، تصوّر| به قیاس درنگُنجی: تو را نمیتوان با کسی مقایسه کرد| به وصف درنیایی: وصف ناپذیری| زیب: زیبایی، زینت، آرایش| رکیب: رکاب، در رکاب کسی بودن، مطیع کسی بودن| پارسا: پرهیزگار| چه می‌رود: چه میگذرد| به درآی: بیرون بیا| حجیب: پرده| سیب: استعاره از «چانهٔ معشوق» که با توجه به فرورفتگیِ آن شبیه به سیب است|

fa

00:02:08

سرمست درآمد از خرابات-غزل 28

saadia / سعدیا ·

2025/04/11

موسیقی: پیمان یزدانیانخرابات: میکده| عقل خراب: عقل مست| بر خاک فِکندن: کنایه از«خوار و بی‌اعتبار کردن»| خرقه: لباس رسمی صوفی| خرقه‌ٔ زُهد: خرقه ترک دنیا و تقوا| طامات: لاف و گزاف و خودنمایی| به عجز: از روی ناتوانی| کرامات: جمع کرامت| پیاده: مهره‌ی پیاده در بازی شطرنج| شهِ‌مات: شاهِ مات| حَقّا: به راستی| به جانت: سوگند به جان تو| مُهِمّات: امور مهم، کارهای ارزشمند و بزرگ| تا: تا ببینم خدا چه خواهد| هیهات: در اینجا یعنی «افسوس»| صافی: شراب ناب| بِشُد: از میان رفت (و دیگر پیدا نمی‌شود)| دُرد: شرابِ

fa

00:02:40

ماه‌رویا! روی خوب از من متاب-غزل 27

saadia / سعدیا ·

2025/04/04

موسیقی: پیمان یزدانیانصواب دیدن: درست دانستن، روا دیدن| درون: دل| باز آید زِ دَر: از در وارد شود| ناوَک: تیرِ کوچک| نمک ریختن: کنایه از دل ربایی کردن| حیف باشد: گناه است، انصاف نیست| خوی: عَرَق (به صورت «خَیْ» تلفظ می‌شود)

fa

00:02:11

ما را همه شب نمی‌برد خواب-غزل 26

saadia / سعدیا ·

2025/03/29

موسیقی: کارن همایونفرهمه‌شب: سرار شب| دریاب: به فریاد برس| بادیه: بیابان| حِلّه: شهری در عراق میان کوفه و بغداد در ساحل رود فُرات| کوفه: شهری در عراق، در چاب یغمایی آمده «وَز حِلّه کوفه می‌برند آب»| سخت‌کمان: پهلوان و تیراندازِ نیرومند، کنایه از «معشوق بی‌رحم»| اصحاب: یاران| پَهلوانم: پَهلوهایم| خوابگاه: جای خواب| خوابگاهِ سنجاب: بَستری که از پوست سنجاب درست شده باشد| تن دادن: تسلیم شدن| قضای عشق: سرنوشتی که عشق رقم زند| کُتّاب: مکتب خانه|حلق: گِلو| جُلّاب: شربت قند و گُلاب که در قدیم به عنوان داروی

fa

00:02:31

اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب-غزل 25

saadia / سعدیا ·

2025/03/24

موسیقی: کارن همایونفربَرفکَنی: برافکنی،برداری| دراَفکنی: بیندازی| که را: چه کسی را| مجال: توانایی| مَیمونَت: زیبایی خجسته و باشُگون| بدین صِفَت: با این شیوه| درون: دل| موی تافته: موی تابْدار| پایِ دل: (اضافه استعاری)| روی مَتاب: رویت را برنگردان| حکایت: شرح حال، دَردِ دل| مختصر: در اینجا یعنی«کوچک، بی‌اهمیت»| گُلِ سیراب: گلِ پُرطراوت و تازه| بمیرد: خاموش شود| کتّان: نام گیاهی که از الیاف ساقه‌ی آن پارچه تهیه می‌کنند، «کتّان و مهتاب» مانند «آب و آتش» و « سنگ و سبو» و غیره از اضداد معروفِ شعر فارسی

fa

00:01:43

وقتی دل سودایی می‌رفت به بستان‌ها- غزل24

saadia / سعدیا ·

2025/03/14

موسیقی: پیمان یزدانیانوقتی: روزگاری| دلِ سودایی: دلِ شیدا و عاشق| عهد دَر بستن: پیمان بستن| بعد از تو: در اینجا یعنی«با وجود تو»| آویخته: فرو رفته| کوته‌نظری: کوته فکری| از پای دراندازد: از پای دراورد، ناتوان کند| شاید: شایسته است| کیش: تیردان| نظر داشتن با کسی: به کسی توجه داشتن

fa

00:01:21

رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما-غزل 23

saadia / سعدیا ·

2025/03/05

موسیقی احمد پژمانملول: خسته، سیر| نِشست:مجلس، مَحفِل| با چون خودی: با کسی مانند خود| تُرک: در معنای مجازی یعنی معشوقِ زیبارو|مَست: مغرور| شُکر خدای بود: جای شُکرش باقی‌ست|

fa

00:02:26

من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را-غزل 22

saadia / سعدیا ·

2025/02/26

موسیقی: پیمان یزدانیاندلاویزی: دلپذیری| غَمّاز: سخن‌چین، برملا کننده راز| موافق: سازگار، هماهنگ| صورت و معنی: ظاهر و باطن| تا چشم من است: از وقتی چشم باز کردم| به سر گشتن: کنایه از سرگردان بودن |مستان: دلباختگان| هایاهوی: هیاهو| به جان جوییم: از صمیم قلب و با تمام وجود میخواهیم| در نمیباید: لازم نیست| بلبل خوش‌گوی: کنایه از شاعر شیرین سخن|

fa

00:02:59

تفاوتی نکند قدر پادشایی را-غزل 21

saadia / سعدیا ·

2025/02/21

موسیقی کیاوش صاحب نسقتفاوتی نکند: فرقی نمیکند| قدْر: بزرگی و منزلت| که: اگر، در چاپ یغمایی «گر» آمده است| الْتِفات کند: توجه کند، روی خوش نشان دهد| کمترین گدا: حقیرترین و کوچکترین گدا| مگر: قطعاً| حلال نباشد: روا نیست| بندگان ملوک: غلامان و نوکران پادشاه| خیلِ‌خانه: در این ترکیب به معنای «ایل» است اما «خیلِ‌خانه» تا پیش از دوره مغول بیشتر به معنای «درگاه، سراپرده، یا محلی که غلامان و خدمتکاران به سر میبردند» به کار رفته است| رای: اندیشه، فکر| رای ما دیگر نشود: نظر ما نسبت به تو تغییر نمیکند| جفا:

fa

00:19:57

بدون تدوین غزل-11 تا 20

saadia / سعدیا ·

2025/02/21

بدون تدوینغزل 11 تا 20

fa

00:02:35

لاابالی چه کند دفتر دانایی را ؟-غزل 20

saadia / سعدیا ·

2025/02/14

موسیقی میلاد درخشانیلااُبالی: در اصل به یعنی «اهمیتی نمی‌دهم، اعتنایی نمی‌کنم، پروایی ندارم». این فعل عربی در زبان فارسی به صورت صفت و اسم( در اینجا اسم) به کار می‌رود، به معنای بی‌قید، بی‌باک، بی‌پروا، بی‌بندوبار| وعظ: پندو نصیحت|سودا: یکی از اخلاط اربعه که غلبه‌ی آن موجب عشق، هوس و خیال می‌شود| چه غم: چه باک| سبزهٔ خط: تشبیه صریح (موهای ریز و نرم و نازکی که بر چهره و پشتِ لبِ نوجوانان روییده باشد| سبزهٔ صحرایی: علف| مُقَیّد شدم: اسیر شدم، دلبسته شدم| دلبرِ یغمایی: دلبر غارتگر، و نیز «یغما» نام

fa

00:03:17

کمان سختْ که داد آن لطیف بازو را؟-غزل 19

saadia / سعدیا ·

2025/02/11

موسیقی میلاد درخشانیکمانِ سخت: کمانِ بسیار قوی که برای کشیدن و تیراندازی با آن زور بسیار لازم است| لطیف بازو: آنکه بازویی ظریف و زیبا دارد| صید به دل و ابرو به کمان تشبیه شده| جوشن: زره| گستْوان: پوششی که جنگاوران قدیم به هنگام جنگ بر تن می‌کردند، به پوشش اسب در جنگ نیز اطلاق شده| روزِ معرکه: روز جنگ| بر خود زره کنی مو را: گیسوانت که حلقه حلقه و پر پیچ و تاب است به صورت زره بر خود فروآویزی| اقالیم: اقلیم‌ها، کشورها| بسپارند: تسلیم کنند| چشمِ ترک: چشم دلربا و زیبا| هندو: سیاه| مُغان: در اینجا به

fa

00:02:27

ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را-غزل 18

saadia / سعدیا ·

2025/02/07

موسیقی احمد پژمانیاقوتِ روان: یاقوت مذاب، کنایه از شرابِ سُرخ| رطل: پیمانه بزرگ شراب| دَمادَم: پی در پی| مُدعّیان: در اینجا یعنی کسانی که ادعای زهد و تقوا|هیچ نگویند جوان را: به جوان ایراد نگیرند| نَبَری: تحمل نمیکنی| شتر مست: شتر به شهوت آمده و جفت‌ خواه،ظاهراً در چنین مواقعی برای آنکه شتر را آرام کنند بار سنگینی بر پشتتش می‌گذاشتند|صورت و معنی: ظاهر و باطن| آنَک: کلمه‌ای‌ست دالّ بر اشاره به دور«نگاه کُن»| عسلی: تکّه پارچۀ زرد رنگی که اهل ذِمّه ( به خصوص یهودیان) بر دوشِ جامهٔ خود می‌دوختند تا به

fa

00:02:09

چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را-غزل 17

saadia / سعدیا ·

2025/02/02

موسیقی مسعود شعاریکه: در اینجا «اگر»| گردن نهادن: اطاعت کردن| گوی: توپی در بازی چوگان، در اینجا گوی به معنای «بنده» در مصرع اول است| سروْبالا: کنایه از معشوق خوش قد و بالا| سرِ من دار: به فکر من باش| منظرِ حُسن: چهره| پرده برافتادی: کنایه از نمایان شدن| همه را دیده: دیده همگان| اوصاف: صفت‌ها| آیا: در اینجا سوالی نیست به معنای دردا و افسوس| غایت: نهایت| سندان: آهنی ضخیم که فلزات و جز آن را بر آن نهند و با پتک کوبند| سَر بِنه: فعل امر از مصدر سر نهادن،تسلیم باش|

fa

00:02:43

تا بُوَد بارِ غمت بر دلِ بی هوش مرا-غزل 16

saadia / سعدیا ·

2025/01/28

موسیقی حسین علیزادههوش: خرد، آگاهی| بیهوش: از خود بی‌خود| نَنشاند: خاموش نمیکند، آرام نمیکند| گُل: گل سرخ| سُنبُلم: ضمیر «م» متعلق به خاطر است، سنبل گیاهی‌ست دارای گل‌های بنفش خوشه‌ای، گلش زیبا، خوشرنگ و خوشبو‌ست، زلف معشوق را به مناسبت رنگ سیاه و بوی خوش آن به سنبل تشبیه کرده‌اند| خاطِر: دل، فکر| بناگوش: در اینجا یعنی«رُخسار»| فِراقت: فراق تو، دوری تو| باید: لازم است| هر شبم: هر شب هستم، «م» در اینجا شناسه است»| هِجرا: دوری| قَدَح: پیاله| نوش: عسل، پادزَهر| جلّادِ غم: [تشبیه‌ صریح] غم را به جلاد

fa

00:05:21

برخیز تا یک سو نهیم این دلقِ ازرق فام را-غزل 15

saadia / سعدیا ·

2025/01/25

موسیقی پژمان طاهری دلق: لباس ژنده‌ای که درویشان به تن کنند| ارزق فام: کبود رنگ، دلقِ صوفیان مسلمان به رنگ کبود یا سیاه بوده| بر باد دادن: فدا کردن| قلّاشی: بی‌اعتنایی به نام و ننگ، خراباتی و مِی پرستی| شِرک تقوا نام: شرکی که نام تقوا بر آن نهاده‌اند، ریاکاری، تقوای دروغین| ساعت: لحظه| دُرد: گل و لای ته شراب که شراب‌خواران کم بضاعت به بهای کم می‌نوشند و مستی آن بیشتر است| پیر دردآشام: باده‌نوش قهّار، در ادبیات عرفانی به معنای صوفی یک‌رنگ است| قِطمیر: نام سگ اصحاب کهف| ماخولیا: مالیخولیا، اختلال

fa

00:02:20

امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را-غزل 14

saadia / سعدیا ·

2025/01/21

موسیقی حسین علیزادهسبکتر زدن: شتابان و زودتر زدن| بام: صبح، بامداد| تاراج شدن: به غارت رفتن| کام: آرزو، مراد| تازه رو: گشاده رو، خوش رو| از عهد چیزی بیرون آمدن: تاوان دادن، بر انجام دادن کاری توانا شدن| انعام: نعمت دادن| تشریف دادن: افتخار دادن| اقدام: جمع قدم| عَلَم شدن: مشهور شدن، انگشت نما گشتن| صوفی: پیرو طریقت تصوّف| اصنام: بت‌ها

fa

00:04:05

وه که گر من باز بینم روی یارِ خویش را- غزل 13

saadia / سعدیا ·

2025/01/18

موسیقی آرش کاموروه: کلمه‌ای است که برای تحسین و شگفتی بکار می رود| بگذاشتند: رها کردند| بار بستند: سفر کردند| خاطر: فکر و اندیشه| امیدوار خویش: عاشق خود| رای: تدبیر، اندیشه| دیار: سرزمین| عافیت: سلامت، نجات و رستگاری که نتیجۀ دوری از خلق و دنیای مادّی است| منظر: چهره| قرار: آسودگی| گبر: آتش پرست، زردشتی، گاهی در معنای کافر نیز بکار می‌رود| ترسا: مسیحی و همچنین در معنی مطلق کافر و بت پرست بکار رفته است| زینهار: شبه جمله است به معنی زنهار، امان و پناه| دوش: دیشب| حورا زاده: زیبارویی که اصل و نسبش

fa

00:02:35

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را-غزل 12

saadia / سعدیا ·

2025/01/16

موسیقی ارسلان کامکارصباحت: جمال و زیبایی؛ در این بیت صورت به صبح تشبیه شده| وه: کلمه ای است که برای تحسین و شگفتی بکار می رود ، خوشا ، نیکا| مهرافزا: افزاینده محبت| طالع: بهت و اقبال| روی برپیچم: روی بگردان| زَنم: نامردم، مرد نیستم| دل‌دوز: دلخراش|خوشه‌چین: درویش و فقیری را گویند که بعد از درو و جمع آوری محصول، خوشه‌های باقی مانده را برای خود جمع می کند| کرامت: بخشندگی| دین و دنیاباز: آنکه دین و دنیا را می بازد و از دست می‌دهد | دست آموز: پرورش یافته| دی: دیروز

fa

00:01:50

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را- غزل 11

saadia / سعدیا ·

2025/01/13

موسیقی ارسلان کامکارطرب: عیش و شادی| طنّاز: ناز کنند و خوش خرام| مطرب: نوازنده، رامشگر| عارفان: دانایان| شاهد باز: معشوقه باز| در اینجا چهره به شمع تشبیه شده| رند: در تاریخ بیهقی برابر است با لات و رندان ، ارازل و اوباش و قلندرانی هستند که با چند سکه می توان آنها را به هر کاری واداشت و در بوستان و گلستانِ سعدی نیز « رند » همین چهره منفی را دارد . اما « رند » در غزلهای سعدی چهره ای دیگر دارد و همان عاشق و مستی است که با پارسایی و نام وداع گفته است . کم و بیش همان رِندی که در شعر سنایی و عطار دیده می

fa

71 results

Similar Podcasts

Start The Breakthrough Full Audiobook Now, Thriller Fans!

thebookvoice.com

Get Hooked On The Life-Enhancing Full Audiobook Experience!

thebookvoice.com

西四五条

主播郑捕头

Podcast Patapoe

0d0a

On Mic Podcast

Jordan Rich