د ژوند لاره - راه زندگی

آسیا په ډېرې چټکۍ د نړۍ د پانګې او شتمنۍ په مرکز بدلېږي او هېوادونه په خورا تلوسه په دغو نویو اقتصادي معادلاتو کې ځان ته مناسب ځایونه لټوي. موږ د خپل بېساري طبیعي موقعیت په برکت تر هر چا په ښه دریځ کې یو چې هم آسیا په خپل منځ کې او هم دا لویه وچه له نورې نړۍ سره ونښلوو او په دې تعامل کې پخپله ځان د پېړیو له وروسته پاتېوالي راوباسو.اما راه اندازی چنین تعاملی با براعظم آسیا و بقیه جهان، نیازمند موجودیت یک نظام مشروع، قانونمند و متکی بر اراده قاطبه مردم کشور می باشد. تاخیر مزید در ایجاد مشروعیت لازمی

زموږ ګران هېواد کې یو بل تود او په کمساري ډول وچ ژمی په تېرېدو دی.ددې حالت ژورتیا چې زموږ پر درندو هېوادوالو مخامخ تېرېږي، نړیوالو څیړنیزو او مرستندویو ادارو په ګډه ښودلې او افغانانو ته یې د عواقبو خبرداری ورکړی دی. ددغو څېړنو له مخې، له بې اورښتۍ سره روږدی افغانستان، سږکال له داسې یوې وچکالۍ سره مخامخ دی چې په تېرو دېرشو کلونو کې یې ساری نه و. دا نتیجه موږ ټولو ته باید د خطر زنګ وي.تغییر هوا و اقلیم در سالهای پسین بیش از پیش قابل درک و رویت گردیده وبنا‌ءً کشورها برای مبارزه با عواقب آن با استفاده

هموطنان عزیز،به تعقیب مرور کوتاه بر وضعیت مهاجرین اخراج شده ما در چند پودکاست پیهم، اینک به مسایل مهم دیگر مربوط به حیات اجتماعی و اقتصادی کشور خود می رسیم که توجه یا عدم توجه به آنها میتواند آینده افغانستان را برای دهه های پیش رو رقم بزند. مهمترین در میان آن ها، فقر در حال افزایش عمومی و ثروت های بالقوه ماست.امروز ما کشوری داریم که در آن بیشتر از نیمی از جمعیت در فقر مطلق به سر برده که ثلث آن توان خرید یک یا دو قرص نان در روز را نه دارد.د کاري فرصتونو لږېدو او له ټولنیز ژوندانه نه د مېرمنو بې برخې

زما ګرانو هېوادوالو، خویندو او وروڼو،زه په یوه ودان وطن کې د یوه هوسا ژوندانه له پاره د هر افغان د زړه هیله لیدلی او په نه تحقق یې د هغوی د پېړیو مایوسي درک کولی شم. همدغو ګډو هیلو ته مسیر ورکول او د بېوزلۍ د ساندو پرځای، د وزلۍ او شتمنۍ تلقین جوړول تل زما د ژوندانه هدف و او دی، ځکه زما باور دادی چې زموږ بېوزلي نه ابدي وه او نه ازلي کېدلی شي، یوازې «د الماسو په خزانه پروت وګړي» له خوبه راویښول او په خپلو امکاناتو باوري کول غواړي.«د ژوند لارې» لړۍ په دوام دا خپرونه د همدغو هڅو یوه برخه ده.در این

عزتمندو خویندو او وروڼو،له تېرو څو پودکاستونو به تاسې ته زما ددې ژور باور څرک لګېدلی وي چې بحرانونه، لکه زموږ د کډوالو اوسنۍ ستونزه په پاک نیت، ټینګو مټو او خالصې وطنپالنې په فرصت اوښتلی شي.موږ دغه راز کولی شو له همدې لارې او په همدې بنسټ د ګډ روایت د جوړېدو هڅه راپیل او بریالۍ کړو چې د خپل معاصر دولت د جوړېدو تر درې سومې کالیزې ځان د اوسني مهال له ارزښتونو سره سم په یوه هوسا او ښېراز ملت او دولت بدل کړو.ما د پودکاستونو په دې لړۍ کې تر اوسه د کډوالي بحران بېلابېلې خواوې تاسې ته وړاندې کړې او نن ددې

السلام علیکم هېوادوالو،دادی د هغو پراخو مالي تعهداتو وروستی کال رارسېږي چې نړیوالو د افغانستان د بیا ودانولو له پاره کړي وو.که زموږ له طرحې سره سم باعزته سوله راغلې وای، ددغو ژمنو له مخې تر ۲۰۲۴ کاله شاوخوا ۱۳ میلیارده ډالره افغانستان ته ورکول کېدل او د هغو پروژو پر تمویل لګېدل چې هېواد یې د نورو له احتیاجه ژغورلی شو. خو له بده مرغه دواړه طرحې پلي کېدو ته پرېنښودل شوې چې له امله یې اوس هېواد له یوه ابهامه بل ته لوېږي او له مثبتې نړیوالې آجندا وځي.ددغې ناڅرګندتیا تر ټولو دروند پیټی زموږ پر میلیونو

خویندو او وروڼو،له ګاونډیو هېوادو څخه د افغان مهاجرینو جبري ستنېدنه هماغسې روانه ده او نښې نښانې دادي چې د نوي میلادي کال له پیله ښایي نوره چټکه شي. له دې امله دا موضوع اوس هم زموږ په ملي لومړیتوبونو کې راځي او له ټولو نورو هېوادوالو د یوموټی، سنجېدلو، او په ملي اخلاص ولاړو اقداماتو غوښتنه کوي چې د ژمي دې سختو میاشتو کې هر راستون شوی وطنوال، ځان د خپلې مور وطن په غېږ کې خوندي او آرام وویني.در پودکاست دوم که در ذیل این یادداشت می آید، به موضوعات چگونگی ادغام مجدد عودت کننده ها در جامعه، چالش های

د پودکاستونو په دې لړۍ کې چې دادی پیل شوه، د تېرو تجربو پر بنسټ د راتلونکې له پاره د لید د جوړولو موضوع مرکزي نیول شوې او زموږ د ګران هېواد، ارزښتونه، شتمنۍ او وړتیاوې په کې سپړل شوې او څېړل شوې دي.این سلسله برنامه ها، به استقبال از سه صدمین سالگرد تاسیس دولت معاصر افغانستان که با سال ۲۰۴۷ مصادف است، تهیه و عرضه می شود و هر شماره آن به بخش هایی از حیات ملی و اجتماعی ما اختصاص خواهد داشت.https://fb.watch/shlu4oYyBD/