Ik Ben Kapot

Dat Stef “Ik ben kapot” voor het eerst luidop heeft uitgesproken en zijn verhaal heeft gedeeld, opende heel wat deuren, maar zorgde ook voor nieuwe vragen.In een reeks nieuwe afleveringen zoekt Stef uit wat er gebeurt wanneer je volwassen wordt met cerebrale parese. CP stopt niet op je achttiende, maar wat als het zorgsysteem niet altijd meebeweegt? Wat als artsen, kinesisten en administratieve diensten elk op hun eigen eiland zitten? Wie kijkt er dan nog naar het geheel?En ook thuis blijft er nog

In de vierde en voorlopig laatste aflevering blikt Stef terug op zijn schoolcarrière. Tegen het advies van het Centrum voor Ontwikkelingsstoornissen in, kozen zijn ouders voor het reguliere onderwijs. Wat volgde was een hobbelig parcours dat hem tekende, maar ook vormde.Diezelfde strijd zet zich ook voort op de werkvloer. Stef blijft inzetten op zijn positieve kracht, tot hij botst op een systeem waarin hij zich niet gehoord voelt en mentaal crasht.Het is het begin van een zoektocht naar een nieuwe

Na het onthullende gesprek met zijn arts, confronteert Stef zijn ouders met de informatie die al die tijd voor hem verborgen bleef. In deze aflevering opent hij 'de doos van Pandora' en keert hij samen met zijn moeder terug naar de plek waar zijn leven begon: de couveuse-afdeling van het UZA in Antwerpen. Terwijl ze door de gangen van het ziekenhuis lopen, rijst de vraag: wat is er in al die jaren veranderd? En hadden deze nieuwe inzichten zijn ontwikkelingskansen destijds kunnen vergroten?

In deze aflevering komt Stef terug in contact met Prof. Dr. Molenaers, zijn behandelende arts die intussen al enkele jaren met pensioen is. Wat begint als een terugblik naar de verschillende mijlpalen in de behandeling, maar gaandeweg wordt hij geconfronteerd met nieuwe informatie over zijn gezin en zijn verleden die voor hem al die tijd verborgen bleven.

Dertig jaar lang was de fysieke beperking van Stef een onderwerp van strijd, maar nooit van gesprek. Hij leerde de wereld te trotseren, maar de emoties aan de keukentafel bleven al die jaren onbelicht. Tot nu, wanneer hij voor het eerst het gesprek aan gaat met zijn ouders.

In 'Ik ben Kapot' doorbreekt Stef Geeraerts na meer dan dertig jaar de stilte. Hij deelt voor het eerst zijn verhaal over zijn vroeggeboorte en opgroeien in een bikkelharde maatschappij met cerebrale parese (CP). Stef gaat de confrontatie aan met onverwerkte emoties.Hoewel er thuis nooit over de emoties werd gesproken, wil Stef na drie decennia de stilte doorbreken. Hij gaat op zoek naar antwoorden rond zijn vroeggeboorte en de impact ervan op zijn gezin.